Του Αναστασίου Χαρμαντά-Οικογενειακού Συμβούλου, ειδικού στην ψυχοδυναμική της οικογένειας, μέλους του Κέντρου Στήριξης Οικογένειας (ΚΕ.Σ.Ο) Ι. Μητροπόλεως Χαλκίδος

 

Το παρόν άρθρο εξετάζει τη Γέννηση του Χριστού ως θεολογικό γεγονός, με ουσιαστική παιδαγωγική και ψυχολογική σημασία για την ανάπτυξη του παιδιού. Μέσα από μια διεπιστημονική προσέγγιση, συνδυάζονται δεδομένα της αναπτυξιακής και παιδαγωγικής ψυχολογίας με τη θεολογία της ενανθρώπισης, με στόχο να αναδειχθεί ο ρόλος των Χριστουγέννων ως βιωματικό πλαίσιο αγωγής, νοήματος και ψυχικής καλλιέργειας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις έννοιες της σχέσης, της άνευ όρων αγάπης, της ασφαλούς προσκόλλησης, της ενσυναίσθησης και της ελπίδας, οι οποίες συνιστούν κοινό τόπο της σύγχρονης ψυχολογικής θεωρίας όσο και της ορθόδοξης θεολογικής παράδοσης. Το άρθρο υποστηρίζει ότι, όταν τα Χριστούγεννα βιώνονται όχι ως καταναλωτική εορτή, αλλά ως εμπειρία σχέσης και παρουσίας, μπορούν να λειτουργήσουν ως θεμέλιο ψυχικής ανθεκτικότητας και υπαρξιακού νοήματος για το παιδί, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση μιας υγιούς και ολοκληρωμένης προσωπικότητας. (Για ολόκληρο το άρθρο επιλέξτε το pdf αρχείο).